زندگی زیباست

آری، آری زندگی زیباست.
زندگی آتشگهی دیرنده پابرجاست.
گر بیفروزیش، رقص شعله اش در هرکران پیداست.
ورنه خاموش است و خاموشی گناه ماست.
سیاوش کسرایی

نظریه دروازه بانی - بخش پایانی

مطالعات بعدی
براون در سال 1980 در پژوهش خود دروازه بانی خبری را انعکاسی از جامعه ناميد. وی در پژوهش خود نحوه پوشش يکی از مسايل اجتماعی را در دو مجله خبری در يک دوره دو ساله مورد بررسی قرار داد.
اپشتاين نيز مطالعاتی در حوزه دروازه بانی انجام داده است. البته مطالعات وی بيشتر در حوزه اخبار تلويزيون بوده است. اپشتاين خاطر نشان می سازد که انتظارات و سياست های ناشران و توليدکنندگان، ابتکار عمل روزنامه نگاران را محدود ساخته است. اگر روزنامه نگاران از اين سياست ها پيروی نکنند برنامه هايشان پخش و مطالبشان چاپ نخواهد شد و در نهايت مجبورند خواسته های سازمان خود را برآورده سازند. عليرغم آن که روزنامه نگاران در جريان انتخاب اخبار برای پخش يا انتشار، هيچگونه دخالت يا نظارت خاصی بر مطالب تهيه شده توسط خود ندارند، تصميمات نه بر اساس اوامر سازمان خبری بلکه بر اساس ارزش های حرفه روزنامه نگاری که معيارها و ضوابطی برون سازمانی محسوب می شوند، اخذ می گردد. بنابر استدلال اپشتاين هميشه ارزش هیي خبری مشترک پذيرفته شده توسط روزنامه نگاران بر محدوديت های ساختاری و منطق سازمانی پيروز نمی شوند.
باگديکيان در پژوهشی در سال 1960 تأثير عوامل اجتماعی در انتخاب اخبار را بررسی کرده است. سياستگزاری ها در سازمان های خبری به شکلی کارامد اعمال می شوند. مديران اجرايی سازمان های مطبوعاتی بر روند محول ساختن مأموريت های خبري به روزنامه نگاران نظارت دارند و درباره اين مأموريت ها شخصاً تصميم می گيرند. آن ها هستند که تصميم می گيرند آيا مطالب خبری تهيه شده چاپ خواهند شد يا خير و اگر چاپ شوند تا چه ميزان بايد آن ها را مهم جلوه داد و اندازه مطلب چاپ شده را نيز خود تعيين می کنند. اما از آن جا که در هيأت تحريريه روزنامه حداقل ميزان بروکراسی در جريان است و کارکنان در فضايی صميمی، غير رسمی و حرفه ای به فعاليت می پردازند، اکثريت تمايل دارند از ايجاد هر گونه اختلاف و درگيری اجتناب کنند. باگديکيان با تأکيد بر خصوصيات و وجوه فردی در فرايند دروازه باني خبری می افزايد: دروازه بانان خبری ممکن است در ظاهر مانند دستگاهی بی ارزش عمل کنند اما در واقع اين گونه نيست. تصميمات دروازه بان در انتخاب اخبار بازگوکننده ارزش های فردی و حرفه ای او و فشار ها و محدوديت های محيط اطرافش است.
پژوهش های بعدی خاطر نشان ساخته اند که در جامعه ای دموکراتيک که اطلاعات در آن نقش اصلی را ايفا می کند، شناسایي و انتشار آن چه ارزش دانستن دارد اساسی ترين و مهم ترين وظيفه روزنامه نگاران است.
گانس که بيشتر مطالعات خود را در حوزه رسانه هايی به غير از روزنامه انجام داده است، می نويسد: افرادی که در روند انتخاب اخبار دخيل هستند، مانند شرکت کنندگان در معامله ای تجاری هستند که بر اساس شرايط عرضه و تقاضا رفتار می کنند. بنا بر باور گانس نظريه دروازه بانی بيشتر در باره آن دسته از سازمان های رسانه ای صدق می کند که برای کسب اخبار به اخبار خبرگزاری ها وابسته اند.
وايتنی و بکر از بعدی ديگر به فرايند دروازه بانی نگريسه اند و آن را به نظريه برجسته سازی نزديک می دانند.
دروازه بانی خبری و محیط جدید رسانه ای
ظهور يکباره رسانه های تعاملی در نيمه دوم دهه 1990توجه صاحب نظران حوزه ارتباطات را به خود جلب کرده است. استفاده از رسانه هايی چون اينترنت باعث شده است تا مخاطبان سنتی پيام های رسانه ای بتوانند خود نقشی فعال در خلق اين پيام ها داشته باشند. با اين وجود مخاطبان تنها کسانی نيستند که از اين تغييرات تأثير پذيرفته اند. فرستندگان سنتی پيام های رسانه ای که همان روزنامه نگاران هستند از طرفی با شيوه های جديد ارسال اخبار و اطلاعات آشنا شده اند و از طرف ديگر نقش خود را در فرايند ارتباط دچار تغيير و تحولی بنيادی يافته اند.
شايد اين گونه به نظر برسد که با گسترش اينترنت ديگر جايی برای فرايند دروازه بانی باقي نمانده باشد. اينترنت بهترين نمونه برای اشاره به رسانه های پسامدرن است. ديگر لازم نيست کاربران اينترنت براي دستریي به اطلاعات مورد نياز خود منتظر پردازش و بسته بندی شدن آن ها بمانند.
با وجود اين که مطالعات و پژوهش های اندکی به وجود فرايند دروازه بانی در محيط آنلاين اشاره کرده اند، شواهد موجود حایي از آن است که نه تنها فرايند دروازه بانی ناپديد نشده است بلکه خود را با شرايط جديد نيز وفق داده است. در واقع دست اندر کاران حوزه ارتباطات بايد در تعريف خود از مفهوم دروازه بانی تغييراتی دهند و آن را با شرايط جديد سازگار سازند.
نتايج پژوهش هايی که تا کنون درحوزه رسانه های تعاملي انجام يافته سؤالایي را در ذهن پژوهشگران بعدی بر می انگيزد که ارزش جستجو و پاسخ يابی دارند.
• آيا روزنامه نگارانی که اکنون به شکل آنلاين به فعاليت حرفه ای مي پردازند و هر روز نيز بر تعداد آن ها افزوده می شود، هنوز هم خود را تفسيرگر اطلاعات و اخبار می دانند؟
• دروازه بانان آنلاين چه کسانی هستند؟ چه ويژگي هایی دارند؟ داشتن چه مهارت هایی برای اين دروازه بانان لازم و ضروری است؟
• همزمان با تغييراتی که در شکل و ماهيت رسانه ها صورت گرفته است معيارها و ضوابط انتخاب اخبار دستخوش چه تغيير و تحولاتی شده است؟
• اگر کاربران رسانه های جديد معتقد به لزوم وجود دروازه بانان خبری باشند، چه انتظاراتی از آن ها خواهند داشت؟
• ماهيت تعاملی رسانه هاي جديد چه تأثيری برعملکرد دروازه بان های خبری داشته است؟

نظریه دروازه بانی - بخش دوم

اوّلين مطالعات و مدل های دروازه بانی خبری
مقاله وايت در فصل نامه روزنامه نگاری اوّلين پژوهش درباره نقش و عملکرد درو ه بانان خبری در فرايند گزينش اخبار بود. مدلی که وايت در اين مقاله ارائه کرده است بسيار شبيه به مدل ارتباطی ويلبر شرام است. بر اساس اين مدل مطالب خبری درکانال های ارتباطی از دروازه بان خبری عبور مي کنند و فرايند انتخاب يا رد اين مطالب همواره و به صورت پيوسته در جريان است.

وايت در پژوهش خود توجه خاصی به طرز نگرش، جهت گيری و باورهای ذهنی سردبير در قبال اخبار دارد. وي در کنار اين عوامل به عوامل ديگری چون زمان، محدوديت تعداد صفحات روزنامه و مشابهت خبرهای ارسالی خبرگزاری های مختلف اشاره مي کند. کيفيت و شيوه نگارش اخبار دريافتی نيز در انتخاب يا عدم انتخاب اخبار مؤثر است. در يک کلام، دروازه بانی خبری ماهيتی بسيار درونی و ذهنی دارد و عملکرد آن براساس تجربيات، نگرش ها و انتظارات شخص دروازه بان است.
در سال 1975 وستلي و مک لين مدلی مفهومی ازفراگرد ارتباط ارائه دادند که نظريه دروازه بانی وايت را تکميل کرد. اين دو پژوهشگر در مدل خود دروازه بان خبری را در کليدی ترين جايگاه در فرايند ارتباط قرار دادند.

در اين مدل "C" که همان دروازه بان خبری است اطلاعات ارسال شده توسط "A"يا همان فرستنده را دريافت می کند و پس از بازبينی و جرح و تعديل اين اطلاعات آن ها را به "B" يا همان مخاطب می فرستد. سپس پس فرست هايی را از سوي فرستنده و مخاطبان دريافت می کند. مهمترين انتقاد وارد بر اين مدل آن است که جايگاه دروازه بان خبری را تا حد يک واسطه و کارگزار تنزل داده است. به عبارت ديگر دروازه بان نه ارتباط گر است و نه منبع اطلاعات بلکه تنها به عنوان واسطه ای ميان منبع و مخاطبان عمل می کند.
يکی از اولين نظريه هايی که اثر بسزايی در روند مطالعات پس از خود داشت، نظريه ای بود که گالتونگ و روژ در سال 1965 مطرح ساختند. اين دو پژوهشگر از منظری ديگر به بررسی و مطالعه فرايند گزينش اخبار توسط دروازه بانان خبری پرداختند. آن ها ويژگي هايی را مشخص ساختند که سبب می شوند يک رويداد تبديل به خبر شود.
گالتونگ و روژ به تشريح فرايندی پرداختند که بر اساس آن رويداد های جهان توسط رسانه ها به تصاوير رسانه ای تبديل می شوند و در اختيار مخاطبان قرار می گيرند. اين دو پژوهشگر در پژوهش خود به تجزيه و تحليل نه عامل مؤثر در جريان انتقال اخبار پرداخته اند. اين نه عامل عبارتند از: تواتر، آستانه، وضوح يا فقدان ابهام، مجاورت فرهنگی، همخوانی، غيرمنتظره بودن، استمرار، ترکيب و ارزش های فرهنگی و اجتماعی دروازه بانان خبری و دريافت کنندگان. همه عوامل ذکر شده بر روند انتخاب يا عدم انتخاب رويداد های خبری مؤثرند.
مهم ترين نتيجه ای که می توان از اين مدل گرفت اين است که فرايند انتخاب اخبار نسبتاً نظام مند و تا حدودی قابل پيش بينی است. شايان توجه است که اين مدل تنها مربوط به فرايند انتخاب اخبار خارجی است.
هايبرت و ديميک دو پژوهشگر ديگری بودند که هر يک به طور جداگانه در سال 1974 مدل هايی براي فراگرد ارتباط طراحی کردند که دروازه بان خبري جزيي از آن ها بود. از نظر هايبرت دروازه بان يکي از چندين عوامل مؤثر در تعيين محتواي بسته خبری است. وي در اين ميان به عوامل ديگری چون مخاطبان، ناظران، رسانه ها و خود ارتباط گر نيز اشاره می کند.
ديميک نيز معتقد است دروازه بانان برای انتخاب رويداد هايی که قابليت تبديل شدن به خبر را دارند دچار نوعي شک و ترديد هستند. ديميک در پايان مخاطب را تصميم گيرنده نهايی معرفي می کند. رهبران افکار، گروه های مرجع در رسانه ها، همرأيی هيأت تحريريه، بودجه سازمان خبری و تازه بودن اخبار از عواملی هستند که از نطر ديميک در فرايند انتخاب اخبار مؤثرند. ديميک در پژوهش خود به مقاومت سردبيران روزنامه ها در مقابل تأثير پذيرفتن از اخبار راديو و تلويزيون اشاره می کند. با اين حال خود خاطر نشان می سازد که بر اساس شواهد موجود بسياری از دروازه بانان خبری روزنامه ها اخبار شبانه تلويزيون را تماشا می کنند و از اين طريق از آن تأثير می پذيرند. عوامل ديگری نيز در مدل ديميک لحاظ شده اند که از آن جمله می توان به سياست های سازمان خبری، ارزش هايی خبری سنتی و تعداد صفحات روزنامه اشاره کرد. بنا بر گفته ديميک ترکيبی از اين عوامل را می توان در تصميم گيري نهايی دروازه بانان براي انتخاب يا رد اخبار دخيل دانست.
يکی ديگر از مطالعات مربوط به دروازه بانی خبری که بر رسانه های چاپی متمرکز است، توسط دنيس مک کويل در سال 1968 انجام يافته است. وی معتقد است فشار های بوروکراتيک اخبار و سياست های خبری را تعيين و بر آن ها نظارت می کند.
ديويسون و همکارانش در پژوهش خود خاطر نشان می سازند که حتی اگر در مورد اخبار داخلی دستورالعمل هايی ويژه از سوی مقامات مافوق در سازمان خبری صادر شده باشد، گزارشگران خود تصميم می گيرند چه رويداد هايی را پوشش دهند و چگونه آن ها را به مخاطبانشان ارائه کنند. بعد از آن سردبيران هستند که تصميم می گيرند که از آن مطالب استفاده کنند و در صورت استفاده در کدام صفحه، چگونه و در چه زماني اين اخبار را به چاپ برسانند. از نظر ديويسون دروازه بان خبری به خوبی از معيارهاي مديران و ضوابط حرفه ايش آگاه است اما با اين وجود هنگام تصميم گيری جهت گيری های سياسی خود را بر ضوابط موجود ترجيح می دهد. به طور کلی اکثر روزنامه نگاران ليبرال هستند و نه محافظه کار.
دونوهو و همکارانش در کنار بررسی فرايند دروازه بانی در رسانه های خبري به مطالعه اين فرايند در نظامهای اجتماعی نيز پرداخته اند. در سال 1967 فصل نامه افکار عمومی يکي از مقالات دونوهو را در مورد دروازه بانی خبیي در روزنامه ها منتشر ساخت. پژوهش پيمايشی دونوهو در مورد نوع رابطه ميان ناشر روزنامه و خوانندگان آن بود. در اين پژوهش ناشر دروازه بان خبری در نظر گرفته شده بود. وی در پايان دريافت در مورد انتخاب و چگونگی پوشش اخبار بهداشتی- پزشکی معيار ، نگرش و منافع ناشران است و جو حاکم بر نشريات تحت نظارت و نفوذ قاطع ناشران است.
بر اساس نظريه نا هماهنگی شناختی فستينگر عوامل ديگری که ارتباط مستقيمی با اخبار و روند جمع آوری اخبار ندارند نيز در تصميم گيری نهايی دروازه بان خبری برای انتخاب يا رد مطالب خبری مؤثرند.
ادامه دارد...

نگاهی به نظریه دروازه بانی - بخش اول

این مطلب قسمت اول از خلاصه مقاله ای است که ترم گذشته برای کلاس نظریه های ارتباطات دکتر افخمی آماده کردم:
دروازه بان کیست؟
يکي از شناخته شده ترين نظريه ها در حوزه روزنامه نگاري نظريه دروازه باني است. اما امروزه با ظهور رسانه هاي جديد کارکرد اين نظريه تا حدودي زير سؤال رفته است زيرا کاربران اين رسانه ها مي توانند تنها با فشردن يک کليد تقريباً به همه اطلاعات مورد علاقه و نياز خود دست يابند.
اصطلاح " دروازه باني " براي اوّلين بار در سال 1947 توسط يکي ازمتخصّصان حوزه روانشناسي اجتماعي به نام کورت لوين به کار برده شد. بعدها در سال 1950 ديويد منينگ وايت اين اصطلاح را وارد حوزه ارتباطات کرد. از آن زمان اين اصطلاح به کرّات در مطالعات مربوط به فراگرد ارتباط جمعي و به ويژه براي اشاره به روند انتخاب يا رد مطالب براي انتشار، مورد استفاده قرار گرفته است.
لوين در تحقيقاتي که در زمينه عادات غذايي انسان انجام داد به اين نتيجه رسيد که از آنجا که غذا قبل از رسيدن بر سر ميز غذا از کانال هايي عبور مي کند، تغيير عادات غذايي برابر با تغيير دادن غذاهايي است که از اين کانال ها عبور مي کنند. مراکز خاصي در اين کانال ها قرار دارند که نقشي مانند نقش دروازه دارند و محلي براي اتخاذ تصميمات قلمداد مي شوند. لوين معتقد است چگونگي عبور مطالب از کانال هاي به ميزان زيادي به عملياتي که در محل دروازه بر روي آن ها صورت مي گيرد، بستگي دارد و در نتيجه نمود مطلب قبل و بعد از محل دروازه کاملاً متفاوت است.
درک چگونگي عملکرد دروازه ها مترادف است با داشتن شناختي کامل از عوامل مؤثر در تصميم گيري دروازه بانان. پژوهش هايي در حوزه روزنامه نگاري به بررسي عميقتر اين مطلب پرداخته اند.
وايت اولين کسي بود که در حوزه روزنامه نگاري به بررسي نقش دروازه بان ها پرداخت. پژوهش وايت يکي از اوّلين پژوهش هاي آزمايشي بود که اصل مذکور را در مورد رسانه هاي خبري به صورت کاربردي مورد مطالعه قرار داد. وي براي پژوهش خود سردبير روزنامه اي آمريکايي را انتخاب کرد. محور پژوهش وايت بررسي عملکرد اين سردبير و چگونگي عبور خبرها از دروازه وي بود. وايت در اين پژوهش به جاي اين که در پي کشف علل انتخاب اخبار باشد، در جستجوي علل عدم انتخاب اخبار بود. سردبير مورد نظر مسئول انتخاب آن دسته از اخبار ملي و بين المللي بود که در صفحه اول درج و يا از صفحه اول به صفحات داخلي ارجاع مي شدند. تصميم گيرنده نهايي در انتخاب اين اخبار سردبير مذکور بود و در نتيجه در فرايند دروازه باني اين روزنامه از مهمترين وظيفه و جايگاه برخوردار بود.
جامعه شناسي به نام والتر گيبر در پژوهش خود درباره جريان انتقال اخبار از خبرگزاري ها به روزنامه ها به توضيح و تشريح بيشتر نظريه وايت پرداخت و آن را گسترش داد. وي علاوه بر اشاره به عوامل فردي مؤثر در انتخاب اخبار در روزنامه ها، تلاش نمود تا ميزان تأثير خبرگزاري ها و رسانه هاي ديگر را در انتخاب اين اخبار مورد سنجش قرار دهد. بنابر گفته گيبر در بسياري از موارد به جاي ماهيت خبر منفعت مالي ناشي از انعکاس رويدادها عامل تعيين کننده در انتخاب اخبار است. سردبيران در انتخاب خبر معمولاً خبرگزاري ها يا خبرنگاران خاصي را بر ديگران ترجيح مي دهند که اين خود عاملي مهم و تأثيرگذار در عملکرد دروازه بانان خبري است. گيبر در پژوهش خود دريافت که سردبيران مهم ترين وظيفه خود را ارائه آن دسته از اخبار به مخاطبان مي دانند که در نظر خودشان مهم ترين اخبار روز هستند.
گيبر در سال 1960 پژوهشي ديگر در حوزه دروازه باني خبري به انجام رساند. گيبر در اين پژوهش به مطالعه و بررسي قضاوت ها و استنباط هاي افرادي پرداخت که در جريان انتقال اخبار به خوانندگان نقش داشتند. در دسترس بودن منبع براي روزنامه ها نکته اي است که از نظر گيبر در دروازه باني خبري بسيار مهم است. در پژوهش گيبر به اهميت نقش هيأت تحريريه روزنامه ها به عنوان يک گروه در فرايند دروازه باني خبري اشاره شده است.
در سال 1971 جرج بيلي و لاورنس ليچي عباراتي چون سازمان يا مديريت را براي اشاره به دروازه بانان خبري به کار بردند. بر اساس تعريف ارائه شده توسط اين دو پژوهشگر سازمان خبري مهم ترين دروازه يا دروازه بان خبري است که مطالب خبري بايد قبل از انتشار از آن عبور کنند.
مفهوم دروازه باني در طول تاريخ دستخوش تغيير و تحولاتي اساسي بوده است. بسياري از صاحب نظران بر اين باورند که در جريان انتقال اخبار از منبع به خوانندگان چندين دروازه بان خبري در مراحل مختلف دست به گزينش اخبار مي زنند. بر اساس اين باور دروازه بان خبري در اوّلين مرحله، منبعي است که سرچشمه خبر يا گزارش بوده است. در آخرين مرحله مخاطب است که اين نقش را بر عهده دارد زيرا مخاطب قادر است خود از ميان مطالبي که در مراحل پيشين از چندين دروازه عبور کرده اند، به دلخواه مطالبي را بر اساس معبارهاي خود انتخاب کند.

ادامه دارد...

سواد رسانه ای، نیاز هر شهروند

سواد رسانه ای توانایی استفاده، تحلیل وارزیابی تصاویر، صداها و پیام هایی است که هر روزبه دفعات با آن ها روبرو می شویم و بخشی مهم از فرهنگ معاصر هستند. علاوه براین سواد رسانه ای توانایی برقراری ارتباط مؤثراز طریق رسانه های در دسترس را نیز شامل می شود. منظوراز رسانه ها در این تعریف همه انواع رسانه ها از جمله تلویزیون، سینما، رادیو، نوارهای موسیقی، روزنامه، اینترنت و سایر فناوری های ارتباطی دیجیتال است.
هدف سواد رسانه ای افزایش آگاهی ما نسبت به اشکال مختلف پیام های رسانه ای است که در زندگی روزانه مان با آن ها مواجه می شویم. سواد رسانه ای به شهروندان کمک می کند تا درک کنند رسانه ها چگونه به بینش ها و باورهای مردم نفوذ می کنند، به فرهنگ عمومی شکل می دهند و بر تصمیم گیری های انسان ها تأثیر می گذارند. سواد رسانه ای مهارت شهروندان را در برخورداری از تفکری انتقادی و یافتن راه حل هایی خلاقانه تقویت می کند به گونه ای که این شهروندان به مصرف کنندگانی خردگرا تبدیل می شوند و خود نیز به نوبه خود به تولید اطلاعات می پردازند.
برخورداری از آموزش رسانه ای یکی از حقوق اساسی همه شهروندان در هر نقطه از جهان است. آموزش رسانه ای آزادی بیان و حق برخورداری از اطلاعات را ممکن می سازد و از ملزومات پیدایش و استمرار دموکراسی است. در حقیقت امروزه سواد رسانه ای از پیش نیازهای هر شهروند کامل وفعال است و زمینه را برای ارتقای گفتگوی میان فرهنگی فراهم می کند.

بدون شرح

لعنت به این روال ها و تشریفات تحصیلی!!!

سیر تعریف مفهوم پروپاگاندا

اولین تلاش ها برای ارائه تعریفی از پروپاگاندا از سوی هارولد لاسول صورت گرفت. لاسول پروپاگاندا را چنین تعریف می کند: پروپاگاندا کنترل افکار به وسیله نمادهایی خاص و یا به عبارت بهتر داستان، شایعه، گزارش، تصویر ودیگر اشکال ارتباطی است. لاسول 4 هدف عمده را برای پروپاگاندا در نظر می گیرد که عبارتند از الف) ایجاد نفرت نسبت به دشمن ب) حفظ دوستی با متحدان ج) حفظ دوستی با بی طرف ها و در صورت امکان جلب مشارکت آن ها د) تضعیف روحیه دشمن. ده سال بعد لاسول تعریف خود از مفهوم پروپاگاندا را چنین اصلاح کرد: پروپاگاندا فنی است برای تأثیرگذاری بر اعمال انسان از طریق دستکاری بازنمایی ها. این بازنمایی ها ممکن است صوتی، تصویری، مکتوب و یا حتی موسیقیایی باشند.
لی در سال 1945 در مقاله ای درمجله جامعه شناسی آمریکا تأکید می کند که هر فرایند ارتباطی می تواند پروپاگاندا باشد. بدین معنا که اگر در فرایند ارتباط مخاطب با ایده مطرح شده در پیام موافق باشد، آن را پروپاگاندا فرض نمی کند اما اگر با آن مخالف باشد آن را نوعی پروپاگاندا می بیند.
مارتین پروپاگاندا را از کارکردهای دولت ها می داند. از نظر او پروپاگاندا عملی ارتباطی و اقناعی ازسوی دولت هاست که مخاطبان خارجی را هدف قرار می دهد.
راونسلی در تحقیقی که درباره پروپاگاندا در شبکه های رادیویی بی بی سی و صدای آمریکا انجام داده است ردوپاگاندا را این گونه تعریف می کند: پروپاگاندا اقدامی است از سوی دولت یک کشور برای تأثیرگذاری بر کشوری دیگر به گونه ای که اعمال و افکار کشور هدف در خدمت منافع منبع پروپاگاندا باشد.
استیونسون در سال 1994 در کتاب خود با نام ارتباطات جهانی در قرن بیست و یکم چنین اشاره می کند که از آن جا که کلمه پروپاگاندا بار معنایی منفی دارد، امروزه به جای آن از واژه سیاست عمومی استفاده می شود. برنامه های رادیویی موج کوتاه، کتابخانه ها، مراکز فرهنگی، تبادلات علمی و آموشی و حتی تورهای مسافرتی همگی چزیی از این سیاست عمومی هستند.
کول در سال 1998 در کتابی با نام دایره المعارف پروپاگاندا، پروپاگاندا را به دو گروه پروپاگاندای سیاسی و پروپاگاندای اجتماعی تقسیم می کند. در پروپاگاندای سیاسی دولت ها، احزاب سیاسی و گروه های فشار سعی می کنند بر رفتار و باورهای سیاسی مردم تأثیر بگذارند. در پروپاگاندای اجتماعی سازمان ها و نهاد ها می کوشند بررفتار اجتماعی مردم تأثیر بگذارند.
نمونه هایی از پوستر های نازی ها را که اهداف پروپاگاندای آن ها را تأمین می کردند اینجا و اینجا ببینید.